Omringen.

Wat als dat zomaar mag: je omringen met mensen die dezelfde taal spreken, die hun inspiratie uit dezelfde 'cloud' halen?

Ik heb de hele eerste helft van mijn werkend leven gedacht dat ik met iedereen moest kunnen opschieten - en dat het van belang was dat ik alle meningen beluisterde en zaken van alle kanten bekeek. En dan heb ik het nog niet over de uiterst onhandige overtuiging dat ik iemand moest zijn die door iedereen leuk gevonden wordt.

Maar wat als…

Read More

4 mei

Wij willen het anders doen.

We geloven dat verandering kan komen door te kijken naar wat krachtig is. We geloven dat aanmoediging en passie mensen sterker en effectiever maken. We geloven in om-denken, waarderen en de zonkant zoeken - als basisvaardigheden voor een goed leven.

Dat maakt ons soms moeilijk te verteren. Naïef, lijkt het, overdreven optimistisch of wereldvreemd zelfs. Hulpverleners, coaches, therapeuten, docenten en leerkrachten moeten toch alle diagnoses kennen en de problematieken in de gaten houden? We moeten toch handelingsplannen en individuele trajecten opstellen gebaseerd op de problemen?

Nee. We kunnen ook ons handelen sturen op basis van de mogelijkheden. We kunnen talent-plannen maken, positieve emoties aanwakkeren en krachtervaringen ontwerpen. En door te versterken wat goed gaat, doen we óók iets aan wat moeilijk is - misschien nog wel veel effectiever, alleszins veel fijner!

Het kan. Omdat het is. Omdat het klopt. En nee, je hoeft mij niet op mijn woord te geloven. Probeer het gewoon. Schrijf je in op www.positivologie.be en leer hoe je anderen (nog beter) kan helpen floreren.

Read More

Hoe ik eindelijk werk vond in de buitenlucht (mét keigoeie wifi)

I thank you, Lord, that I'm placed so well 
That you've made my freedom so complete 
That I'm no slave to whistle, clock or bell 
Nor weak eyed prisoner of wall or street 
Just let me live my life as I've begun 
And give me work that's open to the sky 
Make me a partner of the wind and sun 
And I won't ask a life that's soft or high

(Johnny Cash)

Vroeger, in het eerste decennium van mijn loopbaan, reed ik dagelijks een kleine honderd kilometer naar het werk. Vijftig heen en vijftig terug.

Read More

Uitzwaaien.

Ik zal nooit weten, en jij ook niet, hoe het leven zou zijn dat je niet hebt gekozen. We weten alleen dat wat dat zusterleven ook was, dat het belangrijk en mooi en niet het onze was. Het was het spookschip dat ons niet meenam. We kunnen niets anders doen dan het uitzwaaien vanop de oever. (Cheryl Strayed )

Mijn grootmoeder heeft het haar hele leven gehad over het vierde kind, die dochter, die ze wilde. Maar na twee vroeggeboortes mocht het niet meer van de dokter. En over hoe ze had willen werken, maar dat vond haar man niet goed. De meeste vrouwen bleven thuis in die jaren.

Gelukkig werd ze er niet van, van omkijken naar dat zusterleven dat haar misschien gelukkiger had gemaakt. Maar bij mij bleef het hangen, haar boodschap, en niet als stimulans om vier kinderen te krijgen of buitenshuis te werken. Wel als aanzet om nooit spijt te hebben.

Read More

Koesteren.

Vaak proberen we onszelf weerbaar en krachtig te maken door veeleisend, oordelend en kritisch te zijn.

Maar we komen misschien veel verder als we met compassie luisteren naar wat we nodig hebben.

Zelfcompassie betekent dat je warm en begripvol bent tegen jezelf wanneer je lijdt of wanneer je faalt of tekort schiet, in plaats van je gevoelens te negeren of je onder te dompelen in zelfkritiek.

Mensen met zelfcompassie weten dat onvolmaaktheid, mislukking en de ervaring van problemen in het leven onvermijdelijk zijn.

Daarom zijn ze zachtaardig tegen zichzelf als ze iets vervelends meemaken, in plaats van boos te worden dat het leven niet altijd is wat ze hadden gewild.

Mensen kunnen niet alles zijn of alles hebben wat ze willen. Als je deze realiteit ontkent of er tegen vecht, verhoogt dat stress, frustratie en zelfkritiek. Als je deze realiteit met vriendelijkheid accepteert, ervaar je meer emotionele balans. (Kristin Neff)

Want nee, je hebt niet snel genoeg gezien dat je over je grenzen heen ging. En ja, je had eigenlijk al moeten weten dat het contact met die vriend jou geen deugd doet. En oké, je wist eigenlijk al veel langer dat je dat soort opdracht niet moet aannemen.

Read More

Afscheidsbrief

Dag verlangen naar nieuwe spullen,

vandaag, hier, op een verlaten camping in Andalusië, bij dit prachtige meer tussen de indrukwekkende bergen, neem ik afscheid van jou.

Ik heb je te lang verward met geluk, met goed leven. Ik heb jaren geloofd dat het perfect bij mij passende interieur “dat mijn persoonlijkheid in de verf zou zetten”, nodig was. Dat het mij gelukkig zou maken.

En dat doet het ook. Tenminste: ik omring mij graag met mooie spullen die mij een thuisgevoel geven. Maar het is niet nodig daarvoor naar de buitenwereld te kijken. Het interieurblad, de hippe koffiebar, de Pinterest-posts, de vergelijking met de huizen van vriendinnen.

Vandaag laat ik dat los. Hier. Nu.

Read More

Passen.

Wij positivologen willen het anders doen. We geloven dat verandering kan komen door te kijken naar wat krachtig is. We geloven dat aanmoediging en passie mensen sterker en effectiever maken. We geloven in omdenken, waarderen en de zonkant zoeken - als basisvaardigheden voor een goed leven.

Dat maakt ons soms moeilijk te verteren. Naïef, lijkt het, overdreven optimistisch of wereldvreemd zelfs.

Hoe kan je nu beweren dat er in alles ook iets positiefs te vinden is? Hoe kan je zelfs van moeilijke emoties of situaties iets waardevols maken? Hoe kan je groeien van tegenslag?

Omdat het kan. Omdat het is. Omdat het klopt.

Read More

Rigoreus. Maar altijd uit het hart.

Volg je hart. Luister naar je innerlijke stem. Geef je innerlijke stem voorrang op je verstand.

Moeilijk hoor, soms. Als de wereld weer eens. Als de mensen zeggen. Als het brein mij te slim af.

Mijn innerlijke stem roept al jaren dat ik moet schrijven. Mag schrijven. Mag schrijven wat moeiteloos uit mijn hart komt. En ik doe het niet. Ik weiger niet pontificaal, nee, ik probeer mijn hart te sussen door manieren te zoeken om mijn verstand te laten schrijven. Ik blog, gericht op professionals. In e-cursussen schrijf ik, over verstandige dingen. Als mijn hart zich laat horen, kleed ik het aan met propere verstandige woorden en wetenschappelijk onderzochte stellingen.

Mijn verstand bedenkt veilige uitlaatkleppen om mijn hart stil te houden. Zoet te houden. Academische medailles. Maatschappelijk gewaardeerde ondernemersdromen.

Read More

Verdwaald.

Er zijn gebieden in mijn leven waarin alles vanzelf gaat. Misschien niet altijd, maar nu toch al heel lang. De liefde bijvoorbeeld. Mijn gezondheid. Het moederschap.

En er zijn levensdomeinen waarop ik steeds maar blijf zoeken en worstelen. Werk. Vriendschap.

Wat als ik op het gebied van mijn werk kon wat ik als moeder kan?

In mijn moeder-zijn voel ik zekerheid. Vertrouwen. Een soort rust en kalmte. Zelfverzekerdheid ook, ik kan dit. Ik snap dit.

In de liefde is er een helderheid die ik in mijn werk zelden voel. Hij is het. Wij zijn het. Met deze man maak ik een gelukkig leven.

Read More

Minimalisme: want je bent het waard.

Het probleem is dat kleine veranderingen niet genoeg zijn om onze grote problemen met nieuwe technologieën op te lossen. Het onderliggende gedrag dat we hopen te veranderen is ingebed in onze cultuur, en wordt gevoed door sterke psychologische krachten die op onze basis-instincten steunen. Om opnieuw controle te krijgen, moeten we meer doen dan wat “tweaken”.

Read More

Positieve Uitzondering.

Ook als je een heftige verandering wil, helpt het om met een waarderende bril te kijken.

Waar kan je dit al?
In welk gebied van je leven heb je die gewenste gevoelens al?
In welke levensrol kan jij dat ideale gedrag al (steeds vaker) inzetten?
Waar ben je wel effectief in het omgaan met gelijkaardige situaties?

Op zoek gaan naar jouw positieve uitzonderingen geeft inspiratie en inzicht over wat je wél kan doen, over hoe het voor jou lukt, over jouw unieke DNA van succes. En daar heb je wellicht meer aan dan aan een analyse van waarom het in dit gebied of deze situatie NIET lukt.

Dus.

Read More

Verschil maken.

Leven voor wat voor jou het meest van belang is, verandert alles.

Een studie van meer dan 7000 volwassenen van middelbare leeftijd, die de proefpersonen veertien jaar volgde, toonde aan dat een verhoging van 1 punt op een schaal die Levensbetekenis meet, zorgde voor een 12% lager sterfterisico.

In een studie van meer dan 1500 volwassenen met een hartaandoeningen, die twee jaar werden opgevolgd, resulteerde elk punt hoger op een Levensbetekenis-schaal in een 27%lager risico op een hartaanval.

En nog: in een studie van meer dan 6000 volwassenen die vier jaar lang gevolgd werden, zorgde elk punt meer op een Levensbetekenis-schaal voor een verminderde kans op een beroerte van 22%.

En ja, de onderzoekers hebben andere beïnvloedende factoren uitgesloten.

De media staat vol met…

Read More

De enigen.

Ik geloof dat verandering altijd met enkelen begint. En ik geloof ook dat die voorop-lopers, die andersdenkenden, een stam nodig hebben. Een klein kampje, zeg maar, waarin ze zich kunnen terugtrekken af en toe, met gelijkgestemden. Omdat teveel andere invloeden je van je koers afbrengen. Omdat je anders gaat geloven dat vertrekken vanuit kracht toch niet het nieuwe antwoord is dat de wereld nodig heeft, of dat we toch beter leren van kritiek, of dat elkaar aanmoedigen belachelijk is. Daarom…

Read More

De weg.

We kunnen niet altijd de hele route zien van op het punt waar we nu staan. Vaak kunnen we het pad zelfs helemaal niet zien.

Leven is soms als fietsen op een donkere weg: je ziet alleen het kleine stukje dat verlicht wordt door jouw koplamp.

En dat is juist geweldig, want dat geeft ons de toestemming om in beweging te komen, in de richting van ons verlangen, zonder dat we de hele route kunnen zien. Zonder dat we alles snappen, zonder dat we alle hindernissen voorzien en zonder dat we alle benodigdheden kennen.

De enige manier om echt te weten te komen wat nodig is om jouw missie waar te maken, is simpelweg beginnen. Doe maar, het mag van mij. #toestemming

Read More

Waarom schrijven écht beter werkt dan er gewoon over nadenken (ook voor wie geen schrijver is)

Ik vond Klontje een hele fijne cursus. Alleen. Die oefeningen met dat schrijven. Pfff. Dat heb ik niet gedaan. Gewoon over de vraag nadenken past mij veel beter.

Oké, ik snap het, schrijven is niet je ding. Maar loop even mee:

Schrijven zet meer verandering in gang. De woorden uít je hoofd halen, werkt. Krachtiger.

Read More

Natuurlijk.

Sinds ik voor mijzelf werk, voel ik mij ontzettend vrij. En tevreden. En dankbaar. Rijk, gezegend, liefdevol, creatief. En nog een handvol superlatieven.

Is dat een teken dat dit werkelijk mijn 'juiste pad' is. Welja. En tegelijk: welnee. Het zit allemaal in mijn eigen hoofd.

Maar dat maakt het niet minder waar.

Shout out naar iedereen die zijn eigen werkelijkheid creëert: goe bezig!

Read More

Krankzinnig.

Voortdurend met je aandacht bij de toekomst zitten of steeds aan het verleden denken - het is normaal, maar ook krankzinnig.

Want hier, in het nu, in het huidige moment is meer geluk te vinden dan je denkt.

Angst en stress zijn soms een teken dat je teveel in de toekomst verblijft, verdriet en woede soms een teken dat je teveel in het verleden leeft. "Content zijn" is vol zijn van wat er nu is.

En dat kan pas als je met aandacht doet wat je nu doet. Als je de waarnemer wordt, als je naar die plek gaat in jezelf waar je naar je gedachten en gevoelens kan kijken. Zonder er door mee gesleept te worden, zonder er meer of minder van te willen. Gewoon, aandacht voor wat er nu is.

Want wat er nu is, is precies goed…

Read More