Hoe word je belachelijk goed in je vak (zelfs als je heel middelmatig bent)?

Ik schrijf zoals ik adem.

Zo moeiteloos stromen prachtige zinnen uit mijn gestaag tikkende vingers.

Maar niet heus, zouden onze Noorderburen zeggen — zeggen ze dat nog? Of is dat geleden van toen er op onze twee Vlaamse zenders niets te zien was, en wij dus noodgedwongen altijd naar Holland 1, 2 of 3 moesten kijken? Theo en Thea! Wedden Dat! De Honeymoonshow! Ja, …

Read More

Nog.

Werk nooit door tot je werk af is, dan zal je nooit vastlopen.

Vooral bij schrijven ervaar ik hoe waardevol dat is: stop altijd middenin de flow, en eindig met een vraag of een los draadje voor de volgende dag. Zo heeft je onbewuste iets om in de tussentijd mee aan de slag te gaan én zo zit je nooit om inspiratie verlegen als je aan het werk gaat.

Dus als ook jij nog…

Read More

Gewaarschuwd.

Alle levende wezens zijn in staat om te voelen wanneer ze in een situatie zijn die niet goed voor hen is.

Maar de mens is de enige die zijn acties niét altijd aanpast.

Want we merken dat de manier waarop die collega doet onveilig is of agressief, maar we rationaliseren het weg. Ik moet beleefd zijn, denken we, of tolerant, en open.

En we ervaren allerlei signalen als..

Read More

Zeven weken in zeven lessen (of: wat een spelende vrouw leert in de vakantie).

Mijn kroost is al zeven weken vrij. En hoewel ik mij graag voordoe als een onafhankelijke gedisciplineerde solo-ondernemer - heeft dat vakantiesfeertje hier toch waanzinnig veel invloed op mij. En helaas niet altijd in positieve zin.

Zeven random dingen die ik leerde van zeven zomerweken:

Read More

Hoe heerlijk zou het zijn om alles uit te proberen (ik meen het: laat ons een lijst maken!). Of hoe het juist om blijven gaat.

To change one’s life, start immediately, do it flamboyantly, no exceptions. (William James)

Vakantie is ook de balans opmaken. Achterom kijken naar het voorbije werkjaar en kijken wat de moeite waard was, wat lastig was, wat anders kan en wat ik vaker wil.

En dat is een interessante, eventueel zelfs verstandig te noemen oefening. Slim slim slim.

Maar in mijn geval ook elke keer deprimerend en verwarrend.

Read More

Durven.

Omdat ons denken zo feilbaar is, is het haast onmogelijk om je aan de keukentafel voor te stellen wat een toekomstige actie zal brengen.

Als een verlangen of een plan blijft opkomen, is het daarom een goed idee om er een klein experiment van te maken. Niet in een grote blok tijd, niet door het besteden van veel geld of door het zetten van grote stappen. Gewoon door ergens, tussendoor, een klein stukje tijd te geven aan een klein toegankelijk experiment.

Read More

Make up.

Luister.

Ons brein tagt beelden en gedachten aan de hand van onze gevoelens erbij.

Dat wil zeggen: ervaringen worden opgeslagen met een emotie-label. Iets was immers fijn. Of moeilijk. Aangenaam. Of lastig. En dus krijgt die gebeurtenis een emotioneel etiket in ons geheugen, om te weten of we dat soort dingen in de toekomst willen vermijden of juist opzoeken.

Oké, dat is een soort van logisch.

Maar nu komt het.

Read More

Yeeha! Yirah! (of: wat met die straalangst)

Yirah is het gevoel dat we ervaren als we een grotere ruimte innemen dan we gewend zijn. Het gevoel dat ons overvalt als we ineens veel meer energie hebben dan voorheen. Wat we voelen in aanwezigheid van iets groots en heiligs. (Tara Mohr)

Misschien is een mens inderdaad banger om helemaal in zijn kracht te staan, dan om het maar zo-zo te doen. En het feit dat er een naam voor is, voor die angst om groot te groeien, dat helpt. Het is niet eens een nieuw concept, trouwens, in het Hebreeuws werden die twee soorten angst al onderscheiden: Pachad en Yirah.

Pachad is de angst voor geprojecteerde of verbeelde dingen-die-mis-kunnen-gaan, voor mogelijke negatieve gevolgen - angst zoals wij die klassiek kennen dus. Maar die Yirah, dat is een ander paar mouwen. Yirah is straalangst. De angst om meer aan te kunnen dan je dacht, de angst om sterk en krachtig te zijn - om uit te stijgen boven je verwachtingen. De angst om in het licht te staan en met plezier en moeiteloosheid in staat te zijn tot grootse prestaties.

Read More

Van toen ik nergens heen ging en niets deed (of: luister deze podcasts en lees deze boeken) (of: ziek is ziek is ziek)

De kamer draait.

Mijn maag speelt op.

De emmer naast het bed is lavendelblauw.

Een heel warm lenteweekend lang ben ik heftig ziek. Ik kan mijn ogen niet openen. Niet rechtop zitten, niet rondlopen. Niet eten. Alleen maar liggen. En slapen.

Twee dagen lang leef ik op lage toeren.

Oh god. Wat virussen doen met een mens. Of is het een zonneslag? Heb ik bloedarmoede? Een voedselvergiftiging?

Gelukkig kan ik mijzelf nog op tijd van dit catastrofaal denken wegrukken, dankzij…

Read More

Jij-vormige leegte.

Soms voelt de wereld ongastvrij.

Je voelt hoe jij en de wereld niet samenpassen.

Je ziet wat ontbreekt, en hoe het allemaal anders zou kunnen zijn.

Je hebt het gevoel alsof je niet voor deze wereld bent gemaakt, of deze wereld niet voor jou.

Alsof de wereld "is zoals het is" en jouw ongemak ermee een probleem.

Dus word je stil.

Je zwijgt over wat je ziet.

Maar wat als het anders is?

Wat als het de bedoeling is dat jij voelt dat de wereld ongastvrij, onvriendelijk of verdwaald is op nét die manier dat jij dat kan voelen?

De wereld heeft een jij-vormige leegte.

Ze mist wat jij ziet.

Ze heeft nood aan wat jij weet.

Daarom ben je hier.

Om het tekort te zien, de pijn daarvan te voelen, en om het te vullen.

Vullen is praten over wat ontbreekt.

Vullen is in het midden van de menigte gaan staan, in een open ruimte, en zeggen, hier, vrienden, is de toekomst.

Je moet het niet allemaal doen, maar je moet het wel delen.

Je moet jouw deel van de waarheid vertellen.

Je moet ernaar toe bewegen met je keuzes, met je zijn.

Dan zullen bondgenoten en energie naar je toe komen als vuurvliegjes naar het licht.

De ruwheid van de wereld, de verdwaald-heid, de gekte die je ziet, dat zijn de meest waardevolle geschenken die je in dit leven zal krijgen.

Ze zijn er niet omdat jij je zou terugtrekken van de wereld, maar om je te leiden in jouw bijdrage aan die wereld.

De wereld is gemaakt met een jij-vormige leegte.

Daarom ben jij belangrijk.

Daarom ben jij hier om de wereld te maken.

Daarom ben je geroepen.

(Tara Mohr)

You do You.

Talent is ook je brandstof.

Zoals de 'zichtbare presteerder' opfleurt van waardering, en langer doorgaat als hij het effect van zijn daden ziet, zo kickt de 'zinzoeker' op het leven naar haar waarden en principes. En net zo kan je een 'positivo' tot meedoen verleiden door een enthousiast betoog vol kansen en plezier, en een 'grenzenverlegger' door uitdagingen en leermogelijkheden te bieden.

Als je de talenten van je collega's, je partner en je kinderen kent - kan je hen haast moeiteloos aanmoedigen en motiveren. Het is kwestie van weten waar de ander voor warm loopt…

Read More

Mogelijkheden.

Hoe goed je bedoelingen ook zijn, rekenen op wilskracht als strategie is gedoemd om te mislukken. Want wilskracht is als een spier: als je ze veel gebruikt wordt ze sterker - maar als je er voortdurend op rekent wordt ze evengoed moe en stijf.

Daarom is het 's morgens makkelijker om je aan je goede voornemens te houden dan 's avonds na je werkdag.

De sleutel voor effectieve gedragsverandering zou dus weleens…

Read More

Zeven dingen die ik had willen weten op mijn veertiende.

Laatst wandelde ik in een volkstuintjes-gebied, naast de snelweg. En omdat ik vaak met de auto op die snelwegbrug passeer, besloot ik te zwaaien naar mijn toekomstige zelf. Een grapje, maar wel een grapje dat ervoor zorgt dat ik sindsdien bijna elke keer in het langsrijden zwaai naar mijzelf in het verleden. Dag Maaike die daar enkele maanden geleden wandelde…

Wat als dat ooit echt kan - het Back to the Future effect? Wat zou ik tegen mijn vroegere zelf dan zeggen?

Nee, ik ben geen overlever. ik heb geen woeste, zware kindertijd doorgemaakt. Ik heb geen buitengewone ervaringen beleefd.

Read More

Zeemeermin.

Misschien is ouder worden wel vooral: jezelf leren kennen.

Zien wat goed werkt, en zien wat niet goed werkt.

Zoals steeds opnieuw ervaren, en uiteindelijk met aanvaarding besluiten, dat 'small talk' niet mijn talent is. Het lukt mij niet, ik kan het niet. Blijkbaar moet het gesprek voor mij altijd over wezenlijke dingen gaan.

Ik wil horen waar je wakker van ligt. Wat aan je trekt. Waarvoor je hart klopt…

Read More

Aantrekkingskracht.

Plots kom je op een punt in je reis

waarop je je eigen droom zover hebt gevolgd

dat je om je heen kijkt en ziet

dat je mee een wereld hebt gecreëerd

en dat die wereld jou heeft gecreëerd.

Daar sta ik vandaag.

En ik ben in goed gezelschap: met Angelique en Els en Sofie. En met jou.

Want het is tijd. Hoog tijd om de positivologen die ik op mijn weg heb mogen ontmoeten, die ik mag inspireren en die mij doen leren, in het echt samen te brengen.

Daarom: de Driedaagse van de Positivologie. Op 12, 13 en 14 november 2019 in de Zebrastraat in Gent. Hier kan je alles lezen: positivologiedriedaagse.com

Het gaat eindelijk gebeuren: we maken revolutie.

Read More