Ik doe wat ik kan. (3 x 30' x 30 dgn)

Actief je eigen leven én de wereld beter maken zorgt voor een veel positievere houding en, jawel, meer tevredenheid en geluk.

Ontevreden mensen maken anderen niet blij, en helpen de wereld niet. Ongelukkige mensen neigen juist naar meer egocentrisme. Het "Goede Leven" zou er dus één zijn waarin je jezelf blij en tevreden maakt en daarmee anderen blij en tevreden. En waarin je anderen blij en tevreden maakt en daardoor jezelf - dan is de cirkel rond.

De wereld verbeteren en verschil maken gaat dus niet over opoffering of zelfkwelling. Wel over die dingen doen waar jij energie van krijgt en blij van wordt - en dan dus precies die dingen die ook voor anderen een positief verschil maken. Want dan is wat je biedt ook duurzaam: het kost energie maar levert ook energie en voldoening op.

Jezelf helpen en anderen helpen, zijn als de twee vleugels van een vogel. (Won Hyo)

Hoe vind je nu die dingen die jij kan doen die je leven betekenisvol maken? Hoe maak je verschil op een manier die bij je past en die jou energie geeft, zodat je engagement duurzaam is?

Langs drie wegen, zegt Vicki Robin in haar boek 'Your money or your life':

  • Gebruik jouw passie, kies voor projecten en doelen waar jij diep om geeft. Wat zou je doen als geld niet van belang was? Wat heb jij te bieden dat de wereld nodig heeft? Waar zou je zonder terughoudendheid je leven voor geven? Waar kruisen jouw talenten de behoeften van de wereld?

Ik kan dus beter vrijwillig iemand coachen dan achter de kassa staan in de wereldwinkel, tellen is namelijk echt niet mijn talent. Mijn sterktes om helder te praten en te schrijven kan ik inzetten om de wereld te veranderen. Dat zal mij meer energie geven dan in vergaderingen van werkgroepen te gaan zitten.

  • Kijk naar wat je raakt, maak verschil voor mensen wiens nood jou aangrijpt. Welk verdriet, welk verlies, welke wanhoop, welke angst kruipt onder jouw vel? Wat is zo herkenbaar, wat heb jij al aan den lijve ondervonden? Welk lijden in de wereld roept jou om actie te ondernemen? Want ook (en misschien vooral) als je zelf zorgen hebt of lijden kent, helpt het om je hand uit te steken naar anderen. Zo egoïstisch kan het zijn: je wordt er zelf ook beter van.

Ik heb het met ouderschap en met relaties tussen mensen. Als iemand een ander kleineert of vernedert dan voel ik dat als bijna fysieke last. Ik kan letterlijk misselijk worden als ik een moeder haar kind hoor uitlachen. En ik kan heel moeilijk blijven luisteren als partners elkaar onderuit halen in gezelschap. Daar zit mijn pijn, daar voel ik mij 'geroepen', daar kan ik niet van wegkijken.

  • Werk met wat voor je neus staat. Ga aan de slag met mogelijkheden die dagelijks op je afkomen, gewoon met wat op je weg komt. Op welke vragen kan jij simpelweg ja antwoorden? Wat kan je opnemen dat voor de hand ligt? Je betekenis vinden is niet de perfecte job of het perfecte project vinden waarin jij Moeder Theresa of de nieuwe Sting kan zijn. Alle daden, hoe klein ook, kunnen bijdragen aan het welzijn van het geheel. Het gaat om doen wat jij ziet dat moet gebeuren.

Vandaag kwam mijn broer langs, onderweg naar het recyclagepark. Hij vertelde dat hij enkele kussens niet ging weggooien, maar naar een vriendin brengen die spullen inzamelt voor de vluchtelingen in Duinkerke. Ik vroeg wat ze nog nodig had. Glazen potten met deksel en theelichtjes, want op die kampeerplaatsen is geen elektriciteit. Die potten heb ik onder handbereik, ik had maar mijn keukenkast open te trekken. Die theelichtjes liggen ook altijd klaar. Inpakken en meegeven, zo simpel kan verschil maken zijn.

Elke week krijg ik vragen van mensen die mijn hulp willen. Die willen dat ik hen ondersteun bij het opzetten van een blog, dat ik meedenk over hun project, dat ik hen coach in een nieuwe levensstap. En ik kan alleen maar telkens nee antwoorden, want mijn agenda zit zo vol. Omdat ik naast mijn werk nog tijd nodig heb voor mijn eigen invloedrijk creëren, en voor mijn bloedjes.

Daarom heb ik een plan! Een experiment. Ik wil graag maandelijks 3 keer 30 minuten vrijmaken om mee te denken. Over gelijk welke vraag waarin een ander vermoedt dat ik kan helpen. Gratis uiteraard. Dus als u mij uitnodigt dan maak ik graag een half uur voor u vrij, liefst met skype of telefoon. Want drie keer dertig minuten, dat heb ik echt wel te geven. 

Ik kan mij onbeduidend en machteloos voelen, maar ik wil zeker niet aan de kant staan en toekijken. Ik zal een kolibrie zijn: ik doe zoveel als ik kan!

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=9151EXubC6A&index=8&list=WL[/embed]