Coach jezelf (deel 2)

Als onze niet-helpende gedachten gevoelens creëren die ons bezwaren. En die gevoelens voor gedrag zorgen dat onze negatieve gedachten bewijst. Hoe sleutelen we dan aan die keten? Hoe kunnen we kiezen voor andere gedachten, gevoelens en gedrag?

Een mogelijke weg is om de stap voor de gedachten te bekijken:

feiten ⇒ gedachten ⇒ gevoelens ⇒ acties ⇒ resultaten

Wat zijn de feiten? Hoe bewijs ik dat mijn gedachten en mijn overtuigingen waar zijn?

Ik denk dat ik mijn kinderen tekort doe. Ik vind dat ik te vaak (laat) moet werken, dat ze te dikwijls bij familie moeten na school of 's avonds, dat mijn nieuwe leven de balans ontwricht tussen werk en gezin. Ik heb er nog gedachten bij, een beetje zwarter misschien? Ik doe niet genoeg mijn best, ik zou vaker neen moeten zeggen, ik verlies (nu al) mijn greep op de planning die ik wou.

Welk gevoelens die gedachten bij mij veroorzaken? Onrust en ontevredenheid. Acties? Ik ga er van piekeren, en ik maak mij vooraf al zorgen over de lange werkdagen. Ik ben wat geïrriteerd en kortaf. Resultaat? Ook op de momenten dat ik er wel ben, ben ik er niet voluit. Mijn bezorgde stemming zorgt voor minder waardevol contact met de kinderen. En zo krijg ik wat ik denk: ik doe mijn kinderen tekort.

Hoe stap ik hier uit? Nadat ik gekeken heb naar mijn gedachten, mijn gevoelens en het gedrag dat alles ondersteunt (zie vorige week) - zonder schaamte en schuld, zonder oordeel?

Door te gaan kijken wat de feiten zijn. Hoe vaak moet ik laat werken? Hoeveel keer per week kunnen ze effectief niet bij ons terecht na school? Dat is al een pak minder dan het lijkt en voelt. En als de kinderen in de opvang blijven, of bij anderen: is er dan bewijs dat hen dat zwaar valt? Ook dat blijkt veel beter mee te vallen dan ik denk. Mijn jongste is blij dat hij in de studie kan tafelvoetballen met klasgenoten. De oudste geniet van de woensdagnamiddag met haar tante en kleine nichtje.

Mm. De feiten ontnemen al heel wat kracht aan mijn gedachten.

De volgende stap? Kiezen hoe ik over die feiten wil denken. Dat hoeft niet meteen een grote sprong te zijn. Ik hoef niet onmiddellijk te gaan naar "de balans tussen mijn werk en mijn gezin is ideaal en mijn kinderen zijn gelukkig als ze eens niet bij mij zijn". Een kleine stap, naar een nieuwe gedachte zoals "ik doe fijn werk en daardoor kunnen de kinderen soms niet bij mij terecht" is ook al goed. Of doe mij anders maar de gedachte "mijn kinderen voelen zich thuis bij anderen, en dat is ook een cadeau".

In een andere situatie kan het gaan van "ik haat mijn verleden" naar "ik heb een verleden". Nog niet direct naar "mijn verleden heeft mij veel waardevols geleerd", dat is een grote stap om te maken.

Een andere mogelijke weg? Kiezen hoe ik mij wil voelen. De kern van al wat je verlangt is een gevoel. Waarom wil ik wat ik wil? Waarom wil ik genoeg thuis zijn bij mijn kinderen? Om mij een liefdevolle moeder te voelen, gul en zorgend. Als ik van die gevoelens mijn intentie kan maken (in plaats van een doel te kiezen waarvan ik denk dat het mij die gevoelens zal bezorgen), kan ik ze vandaag al voelen.

Wat kan ik vandaag doen dat mij dat gevoel geeft dat ik een warme moeder ben? Ik vroeg het mij vanmorgen af, na een kleine persoonlijke crisis omdat mijn twee oudsten voor de tweede keer op rij alleen thuis moesten komen. En alleen moesten studeren. En ik bedacht een oplossing: ik bakte pannenkoeken in mijn springuur en dekte de tafel. Verse pannenkoeken, vier soorten suiker (zelfs lichtbruine!) en een kaartje met 'Smakelijke Pannenkoeken'. Mijn kinderen waren in de wolken met zo'n ontvangst. Het voelde ook voor hen meteen stukken minder eenzaam. En ik vertrok niet met schuldgevoel maar met -werkelijk waar- voorpret!

Dus. Neem het aan van een ervaringsdeskundige: maak van je gewenste gevoel je doel. Als je geldzorgen hebt, en die gedachten je moedeloos en kwaad maken, kijk dan eerst zonder oordeel naar je gedachten, gevoelens én naar de feiten. Hoeveel reden heb je werkelijk om je zorgen te maken? En kies dan voor een gewenst gevoel. Waarom wil je meer geld hebben - wat zal er gebeuren als je dat bereikt? Denk je dat er iets is dat je alleen kan ervaren als je dat doel hebt bereikt? Zoals "ik wil meer geld verdienen om mij zorgeloos te voelen"?

Er is geen gevoel dat niet nu al beschikbaar is. We kunnen ons nu al zo voelen. Ik wil mij zorgeloos voelen. Wat kan ik vandaag doen dat mij een gevoel van zorgeloosheid geeft?  En als je een manier vindt om je nu al zo te voelen, dan zijn de kansen om te bereiken wat je wil verbazend genoeg groter. En dan vind je de uiteindelijke bestemming misschien zelfs niet meer zo belangrijk, je hebt het gevoel dat erbij hoort immers al bereikt.