Half ondernemer, half werknemer : het beste van twee werelden?

Ik zal u het antwoord geven, over een paar maanden. Gisteren nam ik namelijk nog maar eens een sprongetje in mijn beweeglijk werkleven. Een nieuw stukje opdracht binnen de hogeschool, dat ervoor zal zorgen dat ik dit schooljaar maar liefst voor -hou je vast- zeventig procent van mijn werktijd in loondienst zal zijn.

In het grote plaatje van dit universum heeft dat allemaal weinig te betekenen, maar voor mij is het toch een stap. Niet alleen ben ik al een aantal jaar zelfstandig ondernemer, ik nam ook anderhalf jaar geleden de -voor mij toen radicale- beslissing om het grootste deel van mijn tijd thuis te blijven. Voor moederschap, voor schrijverschap.

En nu dus weer 3,5 dag per week werkelijk deftig aan het werk, het kan verkeren. 

't Is dat ik dat werk daar zo leuk vind, op die Oost-Vlaamse hogeschool waar men van gewone jonge mensen steengoede leerkrachten maakt. 't Is dat het er zo aangenaam toeven is. 't Is dat het nieuwe deel weer zo uitdagend is en tegelijk zo mooi voortbouwt op mijn dada (van coachen, van ondersteunen bij leren en verandering, van supervisie en professionele groei). Voila, 't is maar dat hier nu ook de dingen duidelijk zijn.

Mijn identiteit van "creatieve huisvrouw" zal ik eerlijk gezegd best missen, die gaf mij ondertussen een soort rebelse sociale status. Maar het plan is om het voorvoegsel daarvan, wel bewust veel plaats te blijven geven. Als dit het beste van twee werelden wordt, dan alleen omdat mijn creatieve uitspattingen ook de ruimte krijgen. Dan alleen omdat ik die andere anderhalve dag (en hopla, er mag al eens een avond of weekendnamiddag bij) kan geven aan een mooie mix van mijn stamleden en mijn creatieve makerschap.

Het is daarom (omdat het moeilijk en onvoorspelbaar is) dat ik mensen altijd heb ontmoedigd om creativiteit te benaderen als een loopbaan-zet, en dat zal ik altijd blijven doen. Omdat, met zeldzame uitzonderingen, creatieve sectoren zorgen voor rot-loopbanen. (tenminste: ze zorgen voor rot-loopbanen als je een 'loopbaan' definieert als iets dat financieel zorg draagt voor jou op een eerlijke en voorspelbare manier, wat een redelijke definitie van een loopbaan is.)  - Elizabeth Gilbert, in haar heerlijke boek 'Big Magic, creative living beyond fear.'

Kunnen jullie dat hier wat mee in de gaten houden? Dat er flink ge-docent en ge-supervisort en ge-coacht wordt, maar dat er ook nog veel ge-blogt, ge-ecursust, ge-schrijfselt en ge-talentgedreventraint wordt? Want ik wil dus echt het beste van die twee werelden. Een deux-pièceske, voor minder gaan we niet.

En hé, valt het tegen, dan ga ik weer met mijn eigen leven wat lifecraften volgende zomer: een tikje meer van dat, een scheutje minder van dit, hier wat meer klemtoon, daar wat blijvend engagement. Klaar!