Doe je moeilijkste werk wanneer het makkelijk is.

Schrijf alleen over waar je persoonlijk bij betrokken bent.

De laatste weken ben ik nogal heftig betrokken bij het leren respecteren van mijn piekmomenten. Piekmomenten? Die tijdstippen dat ik energie te over heb, waarop creëren meer dan geweldig goed gaat, het moment waarop inspiratie aan mijn deur klopt.

Door mijn nieuwe werk aan de hogeschool, gecombineerd met ons traject Talentgedreven Coachen (waarover trouwens nieuws te melden is - vrijdag!), ben ik gedwongen om te sleutelen aan mijn dagindeling. Het afgelopen jaar had ik zoveel tijd en zelfbeschikking dat ik een hele fijne semi-structuur had in mijn dagen. Momenten van creatieve productiviteit wisselden mooi af met werkjes die minder mentale energie vragen.

Maar nu, nu moet ik al eens op een vergadering zijn, een sessie geven, drie dagen training begeleiden, een avondlezing verzorgen. Een goed moment dus om mij nog bewuster te worden van mijn 'Creatieve Piekmomenten', en die vervolgens ten volle te benutten. Want voor ik er erg in heb is mijn ochtend gevuld met mails en het lezen van documenten, en zit ik in de namiddag na drie uur vruchteloos een blog te persen. Onderwijl mijzelf geestelijk kastijdend (wat ben ik lui! is mijn inspiratie voorgoed weg? waarom ben ik zo moe? waarom sleep ik mij nu door mijn taken? ik heb zeker een depressie-burn-out-gebrek aan wilskracht.)

Terwijl ik gewoon 'een namiddag' heb, dat deel van de dag waarop mijn denken geen stuiver waard is. En mijn humeur ook de neiging heeft te zakken, of toch als ik mijzelf dan dwing om creatief denkwerk te doen. En hé, ik ben van het versimpelen: ik wil dat mijn werk makkelijk en vlot gaat. Ik wil die tijdstippen onderscheiden wanneer kei-goed spul letterlijk vanzelf uit mijn hoofd rolt, om daar dan massaal gebruik van te maken.

Al in enkele dagen zag ik bevestigd wat ik intuïtief al wist. Ochtenden zijn piek-creatieve tijden voor mij (en voor veel mensen). Drie tot vijf: niet echt. En, ik heb een avondlijke creatieve cyclus die het potentieel heeft om intens productief te zijn (behalve dan dat die totaal in conflict komt met mijn verlangen om aanwezig te zijn bij mijn gezin). - Jonathan Fields

Ha, dat is herkenbaar! 's Ochtends vanaf een uur of zeven ben ik absoluut op mijn best: vrolijk, energiek en vol inspiratie en werklust. Dat duurt makkelijk tot een uur of twee 's middags. Een lunchpauze kan wachten, ik blijf zonder veel moeite aan de gang. Maar daarna zakt de pudding in. Een ware vorm van narcolepsie overvalt mij in de namiddaguren. Ik kan nog wel voor mijn scherm of boek blijven zitten, maar eerder in een onderuitgezakte versie met halfgeloken ogen. Weinig zinvol, soit.

De namiddag-daluren lenen zich wel perfect voor het doen van weinig inspirerende uitstapjes naar supermarkt, bibliotheek of netwerkplek. Of, in de categorie 'nuttiger voor het instandhouden van het werk in de wereld': lezen en beantwoorden van mails, plannen van mijn agenda en andere taken waar geen verstand van zaken voor nodig is. Afdrukken van documenten! Samenstellen van syllabussen! Verzamelen van materiaal! Yeaj!

De ideale dagen wordt afgerond met wat dwaas huishoudelijk werk na schooltijd. Strijken en koken: de perfecte activiteiten om ondertussen met de jeugd bij te praten. Huiswerk uit de verte in de gaten houden, aardappelen schillen, een weekmenu opstellen. U ziet het ongetwijfeld al helemaal voor zich, het knusse sfeertje hier.

's Avonds na achten kan ik dan weer schrijven, begrijpen wat ik lees, nadenken en aan goede ideeën doen. Een miraculeus herstel van mijn geestelijke vermogens. Dat is wel een beetje zoeken hier, want ook bij mij is de avond het moment bij uitstek om tijd te maken voor mijn gezin. Lezen is fantastisch combineerbaar met gezellig samenzijn, en af en toe zit schrijven er ook wel in, terwijl de anderen zich op hun scherm iets minder productief bezighouden.

Voila, en vanaf vandaag zal ik daar dus respect voor hebben. Met u als mijn getuige. Dat is niet zo makkelijk als het lijkt, want door mijn energieke enthousiasme 's morgens ben ik snel te verleiden om andere nuttige dingen te doen. Zoals: ik ga eerst even de mails beantwoorden, dan ben ik daar vanaf. Of: voor ik aan het werk ga toch nog even mijn werktafel opruimen. Niet doen dus, Maaike, niet doen! Deze uren zijn goud waard, verspil ze niet aan surfen en reply-en, aan telefoneren of overleggen. Maak iets.

Gelukkig kan de wereld meestal wachten, vooral omdat ik in die ochtenduren echt waanzinnig veel productiever ben. Ik krijg zoveel meer gedaan in minder tijd, dat het ook voor mijn entourage snel duidelijk is dat mails en telefoons kunnen wachten. En hé, ik geloof sterk dat het ook voor wie volledig in loondienst werkt de moeite zou lonen om de eigen werkdag in handen te nemen - en zoveel mogelijk op te bouwen met respect voor je energieke momenten.

Wanneer ben jij op je creatiefst?