Er is hier. Er is tijd.*

 
Kopie van Kopie van Ontwerp zonder titel (6).png
 

Vrijdagmiddag half twaalf. Ik zit in mijn slaapkleed en peignoir (ja, zo noemen wij die dingen in dit stukje Vlaanderen) aan de laptop. Geen tijd om mij te wassen of aan te kleden.

Want er moet nog zoveel.

De Backstage openzetten (een soort online bibliotheek waar de alumni van mijn Academie alle inhoud die ik ooit maakte kunnen raadplegen en gebruiken - en waar ze elkaar kunnen blijven ontmoeten en inspireren - megacool).

De nieuwe cursus Positivologie een laatste keer promoten (want die inschrijvingen sluiten morgen om middernacht).

De website voor de Driedaagse van de Positivologie die we in november organiseren, afwerken en klaarzetten.

En de foto’s doorkijken die Lot maakte voor de coach-kaarten die Sofie en ik ontwerpen.

Man.

Wiens idee was dat eigenlijk, om al die deadlines in één week te zetten? En waarom had ik vooraf niet gezien dat ook mijn thesis op 3 mei moest ingediend worden? Hoe oud moet een mens eigenlijk worden om deftig te kunnen plannen en organiseren?

Het was weer een helse rit.

Want die thesis, je weet wel, voor die positieve psychologie-opleiding die ik in Engeland doe, dat soort schrijf- en studeerwerk, dat slokt mij helemaal op. Je reinste flow. Heerlijk!

Maar mijn man en kinderen konden al wekenlang geen deftig woord meer met mij spreken. Kilo's chocolade, koek, chips en macaroni-met-kaassaus verdwenen in mijn anders zo gezond gevoede lijf. En elke avond had ik lichte hoofdpijn van het scherm-staren. Om maar niet te vertellen over de was die zich opstapelt, de blogs die ik niet schreef en de mails die ik niet beantwoordde.

Maar ik ben er. Het eindwerk is af en ingediend. De Backstage staat open. De Positivologie cursus voor morgen staat klaar om alle deelnemers te ontvangen. De laatste marketing-mails zijn verstuurd. Hèhè en oef en pfiew.

Tijd om romans te lezen, te badderen, te wandelen, te mediteren, te ochtendpagina-en, te bloggen! Tijd om weer mensen in de ogen te kijken in plaats van mijn blik strak gericht te houden op de toetsen en het scherm. Er is tijd. Er is hier.

((Zijnoot: die marketing! Man! Online ondernemen vind ik heerlijk. Alleen, als je solo onderneemt ben je alles: de manager, de administratieve kracht, de creatieveling én de marketing afdeling. En die laatste vind ik echt lastig. Want ik wil niet manipuleren, ik wil niemand iets verkopen waar die spijt van heeft, ik wil geen vuile trucjes toepassen. Maar ik wil wel dat mensen die geïnteresseerd zijn in wat ik maak, weten wat ik aanbied. En ik wil antwoord geven op hun vragen. En ik wil hen laten zien dat ze misschien meer kunnen, of meer mogen, of er beter bij passen dan ze misschien denken. Dus ik doe het toch. Op zijn Maaikes. En het lukt wel. Maar toch ben ik zo blij dat ik vanaf morgen weer lekker van de afdeling “Vorming en Voorlichting ben” - woop woop!)

*dit is een dichtregel van Herman de Conick

(en het kunstwerk op de foto is van Fabien Bouchard en zag ik op Watou)