Koesteren.

 
koesteren.png
 

Vaak proberen we onszelf weerbaar en krachtig te maken door veeleisend, oordelend en kritisch te zijn.

Maar we komen misschien veel verder als we met compassie luisteren naar wat we nodig hebben.

Zelfcompassie betekent dat je warm en begripvol bent tegen jezelf wanneer je lijdt of wanneer je faalt of tekort schiet, in plaats van je gevoelens te negeren of je onder te dompelen in zelfkritiek.

Mensen met zelfcompassie weten dat onvolmaaktheid, mislukking en de ervaring van problemen in het leven onvermijdelijk zijn.

Daarom zijn ze zachtaardig tegen zichzelf als ze iets vervelends meemaken, in plaats van boos te worden dat het leven niet altijd is wat ze hadden gewild.

Mensen kunnen niet alles zijn of alles hebben wat ze willen. Als je deze realiteit ontkent of er tegen vecht, verhoogt dat stress, frustratie en zelfkritiek. Als je deze realiteit met vriendelijkheid accepteert, ervaar je meer emotionele balans. (Kristin Neff)

Want nee, je hebt niet snel genoeg gezien dat je over je grenzen heen ging. En ja, je had eigenlijk al moeten weten dat het contact met die vriend jou geen deugd doet. En oké, je wist eigenlijk al veel langer dat je dat soort opdracht niet moet aannemen.

Maar goed. Het is wat het is. Het hoort er bij. Alles is goed.

Je kan jezelf geruststellen, troosten en aanmoedigen. Je kan je goede intenties herkennen. Je kan zien hoe de dingen niet altijd lopen zoals je zou willen. Je kan voelen waar je beter zou willen zijn dan je nu bent.

En je kan tegelijk streven naar het beste. Juist vanuit dat koesteren van jezelf, kan je groter spel spelen. Omdat je een goede coach voor jezelf bent: uitdager én trouwe supporter.