Luizige eerste versies

De eerste versie is de kinderversie, waarin je alles er uit laat stromen en naar alle kanten laat ravotten, wetende dat niemand dit gaat zien en dat je het later vorm kan geven. Zet het gewoon allemaal op papier, want er zou iets geweldigs kunnen zitten in die zes rare bladzijden, iets waar je nooit zou zijn opgekomen langs rationele, meer volwassen wegen. (Anne Lamott - 'Bird by bird')

Je zou eens moeten zien hoeveel luizige eerste versies van deze blog ik al heb gemaakt en in de virtuele prullenmand gegooid. Tot en met een exact uitgeschreven weergave van het gesprek dat ik met mijn liefste had gisteravond.

Ach. Het is die bereidheid om stomme probeersels te maken, die er voor zorgt dat hier uiteindelijk ook regelmatig iets deftigs verschijnt.

Dat is trouwens ook precies wat mij jarenlang heeft tegengehouden om te schrijven: de wens om het onmiddellijk helemaal goed te doen.

Om goed te kunnen worden in iets (of beter in iets, fluistert mijn bescheidenheid-alarm), heb ik dus eerst de bereidheid nodig om er slecht in te zijn.

Kak zeg.