Mannen en vrouwen: vijf manieren om het goed met elkaar te doen

(Pun intended) Ik lees graag lijstjes op het internet: ‘de tien kern-eigenschappen van een goede liefdesrelatie’ of ‘het geheim van een lang en gelukkig leven samen’. Ik las er ook een stapeltje boeken over.

Mannen en vrouwen en liefde en relaties: meer dan vaak het onderwerp van gesprek met de mannen en vrouwen in mijn leven. Ik heb er bovendien zelf al enkele gehad, relaties. En mannen. Genoeg vooronderzoek dus om er hier een paar woorden aan te kunnen wijden. In lijstjesvorm, voor de lol ervan.

1. Dicht en toch ver. We willen ze beide: geef mij stabiliteit en zekerheid, geef mij spanning en begeerte.  Eerst de nabijheid. We zijn het gelukkigst in relaties waarin we veel met elkaar delen. Lichamelijke intimiteit, maar minstens zoveel emotionele intimiteit. De mens wil verbondenheid, en we houden graag een sterk lijntje met wie zo belangrijk is.

Maar afstand voelen is minstens zo belangrijk om passie en verlangen te bewaren. Mijn man komt terug van een reis zonder mij – en ik voel mij weer verliefder dan voordien. De afstand werkt ook in kortere vorm: je lief zien op haar werk (sprekend voor een groep, in uniform, handenschuddend op de receptie) geeft een gevoel van trots en bewondering. Afstand nemen en terugkeren komt tegemoet aan ons verlangen naar mysterie, naar verrast worden. Het houdt de begeerte in lange relaties.

2. Actie en nieuw. Samen dingen doen, letterlijk DOEN, blijkt heel waardevol: koppels die veel samen ondernemen, hebben langere relaties waar ze meer tevreden over zijn. Samen lachen, samen spelen, samen nieuwe dingen ontdekken. Het houdt relaties levend en verbindt ons. Teveel sérieux en routine doodt passionele liefde, dan riskeren we een broer-zusverhouding. Of we worden eerder collega’s van elkaar, in het managen van ons gezin. De vinger-aan-de-pols is broodnodig: vooraleer het echte leven (de volwassenheid!) met ons op de loop gaat, en we niet meer samen flirten en spelen, lachen en uitproberen.

3. Mannelijkheid en vrouwelijkheid. Volgens David Deida (in zijn boek ‘Intieme Relaties’) zijn we toe aan relaties waarin de mannelijke en vrouwelijke pool duidelijk ingenomen worden door partners. Na de relatie van mijn grootouders, waarin de vrouw economisch en maatschappelijk haar man nodig had, kwam in de jaren zestig een gelijkwaardige relatie. Waarin man en vrouw beide alle rollen konden opnemen. En die bij meer dan één koppel leidde tot een sterk verminderde aantrekkingskracht en weinig passie.

Vandaag zijn we, volgens Deida, toe aan intieme relaties waarin we in de buitenwereld alle rollen opnemen, maar binnenshuis onze mannelijkheid - respectievelijk vrouwelijkheid durven leven. Om het even welk geslacht welke pool opneemt: de tegenstelling brengt onze relatie in balans. Lees mannelijkheid als doelgericht en strategisch. Lees vrouwelijkheid als relationeel en voelend. En lees: mij helpt het onze relatie zo te zien. We hoeven niet allebei alles te doen. Ik mag op mijn vrouwelijke manier in emoties duiken, hij mag mijn mannetjesputter zijn. Oef.

4. Professioneel en authentiek. Sinds ik "Hallo Tarzan" (vreselijke titel!) las durf ik mijn man coachen, onze relatie 'managen', en de agenda bepalen. Op een professionele manier in mijn relatie staan, quoi. En het legt mij geen windeieren, het werkt stukken beter dan de heimelijke strategieën of verborgen agenda’s. Gedaan met:  ‘Scheelt er iets?’ ‘Nee hoor... (pruil pruil, waarom begrijpt hij mij niet?)’

Ik zeg wat ik nodig heb, ik geef aan wat er is. Zonder drammen, kort. En dan laat ik ruimte voor mijn liefste om mij tegemoet te komen. Wat (works like a charm) dus gebeurd. Omdat de ander dan zelf kan kiezen, en er niet ingetuind is door emotionele chantage.

Een beetje droog en zakelijk communiceren, mij helpt het. Dat én onversneden authenticiteit. Ik gooi niets meer onder de mat. De hobbels waarop je anders loopt doen onvermijdelijk je relatie struikelen. Wat er is, is er. Wat ik voel is echt. Zonder dat mijn lief alles moet oplossen. Maar er wordt niet meer vergoelijkt en weggestopt. Rauw, maar zonder verwijt: dat is het streven.

5. Zorgzaam en egoïstisch. Rekening houden met je lief, en voor hem/haar door het vuur gaan. En blijven voelen wat je zelf nodig hebt. Motorrijden als dat je passie is, ook al heb je vrouw en kinderen. Egoïstisch tijd voor jezelf nemen, je terugtrekken om in één ruk je boek uit te lezen. Maar ook echt luisteren naar wie je lief hebt.