Meer focus!

Mijn gevoel van versnipperde aandacht, en hoe de dagen over elkaar heen lijken te rollen - hoe ik er schijnbaar niet in slaag om te doen wat ik werkelijk wil doen. Geïnspireerd door het 'Unravel your year'-werkboek van Susannah Conway (gratis te downloaden*) stelde ik scherp op het komende jaar. Wat wordt mijn woord voor 2015, wat wil ik het komende jaar graag doen, zien, scheppen en beleven? En ook: hoe wil ik mij de komende maanden graag voelen, door welke 'vibe' wil ik mij laten leiden?

Een hele leuke oefening, die mij eerst onoverkomelijk leek. Nadenken over de eerste drie maanden, dat ging nog, maar een heel jaar overzien... Ik weet nog niet eens waar ik deze zomer heen wil reizen. Ik heb weinig betaald werk en dus geen voorspelbare dag- en week- en maandvulling. Gelukkig zorgen drie schoolgaande kinderen hier nog een beetje voor structuur.

Maar. Dankzij de subtiele en elegante vragen van Susannah verdiepte ik mij steeds gedetailleerder in de komende maanden. En ik vond het heel fijn om te doen. Het bracht zoveel helderheid. Ik kreeg niet alleen een beeld van waar ik elke dag wil voor opstaan, maar ook een beeld van wat ik de afgelopen tijd aan weg heb afgelegd. Wat een geruststelling: ik was wél bezig met dat waar mijn hart harder van gaat slaan!

En elke dag trekt de wereld je vooruit, roepend: "Dit is belangrijk! En dat is belangrijk! En dat is belangrijk! Je moet je hierover zorgen maken! En hierover! En hierover!"

En elke dag is het aan jou om je hand terug te trekken, het op je hart te leggen en te zeggen: "Nee. Dit is wat van belang is." (Iain Thomas)

IMG_0636-e1421270326619.jpg

Focus is niet meer doen in minder tijd. Focus is helderheid. Kunnen zien wat écht telt en daar voorrang aan geven. Zeker in je werk: daar heb je zowel het recht als de verantwoordelijkheid om aandacht te geven aan wat echt van belang is.

Daarom moest ik mijn hand durven terugtrekken, om mijn tijd te kunnen geven aan waar het echt om draait. Ik oefende het nog maar een keer deze week. Door nee te zeggen tegen een hele fijne vriendin die mij een hele mooie samenwerkingsvraag had gesteld. Maar die opdracht past helemaal niet in mijn focus nu. En ik ga dus juist minder van al dat andere doen om meer van dat éne te doen.

Dat liet mij ook zien dat ik bravoure ben verloren, onderweg. De brutaliteit van mijn twintiger jaren, waarin ik mijn bord maar bleef volstapelen in de vaste overtuiging dat ik alles allemaal tegelijk kon opeten. Vandaag komt er een spannende voorzichtigheid kijken: als ik dit echt wil waarmaken dan wil ik daar ook mijn tijd en aandacht aan geven. Omdat ik uit ervaring weet dat ik anders iets verlies, dat iets van mijn tafel afvalt of ondergesneeuwd raakt. En dat dat iets mij soms te dierbaar was.

Ik ben niet meer wie ik was, en neem nu eens te meer de tijd om te worden wie ik graag wil zijn. Volle kracht vooruit!

 

 

 

 

* in het Engels, ik vertaalde het ondertussen al stiekem, dus op eenvoudig verzoek via mail stuur ik je de Nederlandse versie