Minimalisme: want je bent het waard.

 
Kopie van Ontwerp zonder titel.png
 

Het probleem is dat kleine veranderingen niet genoeg zijn om onze grote problemen met nieuwe technologieën op te lossen. Het onderliggende gedrag dat we hopen te veranderen is ingebed in onze cultuur, en wordt gevoed door sterke psychologische krachten die op onze basis-instincten steunen. Om opnieuw controle te krijgen, moeten we meer doen dan wat “tweaken”. In plaats van kleine verbeteringen moeten we onze relatie met technologie opnieuw opbouwen van nul, en daarbij onze diepste waarden als het fundament gebruiken. (Cal Newport, Digital Minimalism)

Minimalisme is het geloof dat minder meer kan zijn. Het is een soort achterwaarts werken: niet zomaar nieuwe dingen, groei of vooruitgang aannemen omdat het kan of omdat ze bestaan - maar vertrekken vanuit je waarden en op basis daarvan beslissen wat je in je leven wil toelaten.

De centrale vraag wordt dan: is dit de beste manier voor mij om mijn waarden te leven?

Helpt deze app/nieuwe jurk/afspraak mij om het leven te leven zoals ik geloof dat het geleefd moet worden?

En dan dus echt, hé, niet met een gerationaliseerde nep-waarde. Niet naar de kapper omdat ‘ik het waard ben’ of een nieuw servies omdat ‘ik van schoonheid blij word’. Bij minimalisme gaat het over de kortste en krachtigste weg naar je waarden, en dat is vaak niet de weg die marketing of advertenties ons laten zien. Het is eenvoudiger en krachtiger om gewoon tijd met je kinderen door te brengen, dan om eerst iets te moeten kopen, doen of bezitten dat voor kwaliteit samen zorgt (waar je dan bovendien meer uren voor moet werken om die dingen te kunnen betalen). En dat geldt evengoed voor sociale media: een telefoontje naar je vriendin die net bevallen is, ondersteunt je waarden waarschijnlijk veel meer dan op de like-knop klikken onder haar baby-foto’s.

Aangezien het om jouw waarden gaat, kan minimalistisch leven dus alleen maar uiterst individueel zijn. Het is geen wedstrijd van leven met zo weinig mogelijk, niet hetzelfde soort race als die van zoveel mogelijk. Het gaat bovendien niet per se om weinig en minder, het gaat om een intentionele keuze.

Kiezen voor wat van belang is, en de rest elimineren.

Dat wil ik. Nu. Hier.

Want ik word er blij van, van dat minder en bewuster. Op alle levensgebieden. In mijn kleerkast, mijn huis, mijn eetgewoonten, mijn sociale leven, mijn werk en mijn technologie. Telkens écht nadenken of iets werkelijk bijdraagt aan de waarden waar ik voor sta. En op basis daarvan kiezen, weghalen of optimaliseren.

De intentionaliteit daarvan is bevredigend, en daar ben ik niet alleen in. Mensen die bewust en vrijwillig downsizen, blijken meer tevreden met het leven, alleen al door het autonoom maken van een eigen keuze. De voldoening zit in het engagement op zich, in het vermogen zelf te bepalen wat je wil doen, hebben of zijn. Los van welke beslissingen iemand dan maakt. Of je nu in een Tiny House gaat wonen, je auto wegdoet, van Facebook af gaat of je kleding tweedehands koopt: intentioneel kiezen geeft betekenis en tevredenheid.

Bovendien eist maximalisme - alles omarmen dat beter, mooier en nieuwer is - een grote tol: voor onszelf en voor onze planeet.

Als we steeds nieuwe spullen kopen, die een steeds kortere levensduur hebben, stromen onze huizen en onze levens vol door het verwerven, onderhouden en opruimen daarvan. En de productie, het transport en de afvalverwerking van spullen hebben de grootste impact op ons klimaat.*

En. Als we meedoen met elke nieuwe technologische ontwikkeling, lijdt onze verbondenheid met anderen onder teveel online verbondenheid. Onderzoeken tonen hoe onze concentratie, onze empathie, onze slaap, ons stressniveau en ons geluksgevoel lijden onder teveel digitaal.

Meer nog. Als we er bij elke sociale gelegenheid bij willen zijn en elke interessante serie willen zien, komen we tijd en energie tekort voor wat voor ons echt van belang is. Je tijd en aandacht volproppen met teveel (omcirkel wat past:) activiteiten/taken/afspraken die niet bij je waarden passen, gaat ten koste van betekenisvol leven. En vaak ook ten koste van broodnodige tijd alleen (om sociale indrukken te verwerken), tijd in de natuur (zo essentieel om gezond en tevreden te blijven) en slaap (de voordelen daarvan zijn helder als pompwater).

Bovendien. Is er een verpletterende hoeveelheid onderzoeken die aantonen dat we ongelukkig worden van het nastreven van materiële waarden. Onze werkelijke behoeften zijn veiligheid, competentie, verbondenheid en autonomie. Wat we werkelijk nodig hebben is betekenisvol werk, tijd met anderen, gezond leven en gezond eten, bewegen en buiten zijn, leren en groeien in ons vak en als mens. Als we gericht zijn op geld, status of imago in plaats van onze werkelijke behoeften als leidraad te nemen - blijken we significant minder gezond, tevreden en vervuld. Als we teveel luisteren naar wat reclame en culturele boodschappen ons voorspiegelen, vergissen we ons in wat we werkelijk nodig hebben - en verwaarlozen we wat ons echt voldoening geeft ten voordele van meer status, meer geld of uiterlijk imago.

Minder zou weleens werkelijk meer kunnen zijn. Ik ben om.

 
impact-top-10-met-copyright.jpg