Simpeler leven: waar ik vandaag sta.

U zou het mijn hobby kunnen noemen, als het ondertussen niet zo levensnoodzakelijk was: ik blijf op alle gebieden van mijn leven zoeken hoe ik nog meer naar de essentie kan gaan.

Dat was u wellicht al opgevallen. Dat de essentie van tevreden leven voor mij tijd, vrijheid en aandacht is. Dat 'mijn' mensen belangrijker zijn dan mijn dingen. Dat ik persoonlijke groei en het waarmaken van dromen waardevoller vind dan een vette bankrekening. Dat alles was u wellicht al opgevallen.

Nieuwsgierig naar hoe dat er in mijn dagelijks leven uitziet? Zo dus:

  • Ik heb geen facebookprofiel met facebookvrienden meer, en kan dus geen tijd meer geven aan het scrollen door andermans leven. Ik gebruik sociale media alleen voor mijn schrijven en mijn werk. Ik heb het -eerlijk waar- nog geen halve seconde gemist. Er is leven na(ast) Facebook.
  • Op mijn telefoon zit geen mail-app, en ik heb geen mobiel internet. Ik ben enkel thuis en op andere wifi-plekken online. Dat beschermt mij tegen in bed mails lezen, op de trein surfen en tijdens een overleg pinteresten. Ik vraag liever de weg aan een voorbijganger, ik ga graag naar een loket om inlichtingen en ik hou van een papieren stadsplan. Dat helpt mij om echt aanwezig te zijn op de plek waar ik ben.
  • Ik lees mijn mail enkel op dinsdag en vrijdag, en heb dit ook duidelijk vermeld in mijn e-mailhandtekening. Niemand maakt daar problemen over, en het helpt mij om meer tijd te hebben voor wat ik belangrijk vind. Elke dinsdag en elke vrijdag maak ik mijn inbox helemaal leeg, ik beantwoord alles en voer kleine taken onmiddellijk uit, de grote komen op mijn ‘te doen’-lijst.
  • Woensdag is schermloze dag in ons gezin, dan gebruikt niemand beeldschermen – van geen enkele soort. We spelen spelletjes, we lezen, we hebben tijd voor andere dingen. U zou het eens moeten proberen, een wekelijkse digitale detox. Zonder meer verfrissend.
  • Ik heb geen lopende ‘to do’-lijst meer, alleen een ‘doe ik morgen’-lijst. Binnenkomende taken komen altijd op de lijst voor de volgende dag of later. Dat betekent dat ik elke ochtend precies kan bepalen wat ik die dag wil doen, want ik laat geen nieuwe taken ertussen stromen. Heerlijk.
  • Onder andere door boeken als deze heb ik een sterk verminderde kleerkast, minimale boekenkast en overzichtelijke keuken- en woonkamerkasten. In ons huis heeft alles een eigen plaats.
  • Anderhalf jaar geleden gingen wij in een kleiner huis wonen, met een grotere tuin. Ik leef nu veel meer buiten, het huishoudelijk werk en huisonderhoud is eenvoudiger en we zijn dichter bij elkaar als gezin. Als in een vakantiehuis.
  • Ik heb mijn keuzes in het kopen beperkt: kleding koop ik bijvoorbeeld alleen tweedehands. Ik zou willen schrijven “of ik maak ze zelf”, maar daar ben ik helaas niet geduldig en (nog) niet vaardig genoeg voor.
  • Ik leen al mijn boeken in de bibliotheek, tenzij ze enkel in het Engels zijn verschenen of te speciaal om door de bib aangekocht te worden. Hoewel deze ook dankbaar mijn aankoopsuggesties aanneemt.
  • Door geen televisie te kijken, amper tijdschriften te lezen en geen krant in te kijken, wil ik veel minder ‘hebben’. Ik weet niet meer welk boek een 'must-read' is, welke zonnebril een ‘must-have’ of welke uitstap een ‘must’see’. Dat is een stuk eenvoudiger.
  • Het voorbije jaar werkte ik amper en testte uit met hoe weinig geld ik kan leven en voor mijn kinderen kan zorgen. Dat gaf een heel goed beeld van hoeveel ik in werkelijkheid (maar) nodig heb. Daardoor heb ik de vrijheid om weinig betaald werk te doen, en veel te creëren in mijn eigen vrijheid en tijd – op mijn eigen voorwaarden. Als die creaties geld opbrengen is dat mooi meegenomen en geeft het ruimte voor extra’s zoals reizen of het huis verbeteren. Als ze niet lucratief zijn is dat niet erg, de basis is verzekerd. Ja, dat is inderdaad echt luxe: tijd en vrijheid zijn de ware luxeproducten van vandaag.
  • Ik heb een goed zicht op wat binnenkomt en buitengaat, door mijn uitgaven en inkomsten een tijdlang op te schrijven én door te bepalen wat ik echt essentieel vind. In mijn geval is dat bijvoorbeeld niet op restaurant dineren maar wel lekkere, biologische en lokale producten kopen om mee te koken – ook als die duurder zijn. Ik geef wel geld uit aan bijzondere boeken, aan geraniums en aan een vloertje in mijn tuincaravan en niet aan de fitness, een dure keuken of een vliegreis. Die keuzes, die helemaal persoonlijk zijn, daar heb ik lekker uitgebreid over nagedacht en lijnen in getrokken. Heel verlichtend.
  • Als ik iets nieuws (of tweedehands) koop, geef ik iets anders weg.  Mijn manier om - na het opruimen en weggeven en weggooien dat ik extreem uitgebreid deed - te zorgen dat het hier leeg genoeg en eenvoudig blijft.
  • Als ik iets nodig heb probeer ik eerst te zoeken of ik het kan oplossen met iets dat er al is. Kunnen die zwarte kuipen in de tuin dienen als zomers zwembad of moet ik echt ons kapotte zwembadje vervangen? Kan ik oude elpees als onderzetters gebruiken om mijn tafel te beschermen tegen randen? Als ik die gevlekte witte tafellakens knalblauw verf, zijn dat dan niet de perfecte vrolijke tuintafelkleden? Nee, niet uit gierigheid, het is eerder een creatief spel dat ik speel met mijzelf. Hoe kan ik anders kijken naar een voorwerp, hoe kan ik het anders gebruiken?
  • Mijn weekends en avonden zijn veel leger dan vroeger. Bij al wat op mij af komt aan plannen of uitnodigingen vraag ik me in alle ernst af waarom ik er zou op ingaan. Als ik tijd wil geven aan de kring die werkelijk belangrijk is voor mij betekent dat ook goed kiezen, en niet op elk evenement zijn. Wat blijkt: ik mis niets.

Ziedaar, een greep uit mijn veranderingen. Er zijn er ongetwijfeld nog, misschien van de soort die zich nu al zo normaal voor mij heeft gemaakt, dat ik ze niet meer onderscheiden kan.