Tabula Rasa / ik ga er even mee stoppen.

Dat ik zo'n grote groep trouwe lezers zou bereiken. Dat ik zoveel berichten zou publiceren, die dagelijks door zo'n vierhonderd mensen gelezen worden. Dat ik door deze blog op de radio zou belanden, in de krant en op de televisie. Dat ik zoveel jaren eerst wekelijks en later twee keer per week tussen de vijfhonderd en de achthonderd woorden zou schrijven. Dat ik in al die tijd amper om inspiratie verlegen zou zitten. Dat ik zoveel inspirerende, steunende, herkenbare en warme reacties zou krijgen. Dat ik zo dikwijls zou aangesproken worden over mijn schrijfsels, in mijn vriendenkring en ver daarbuiten. Dat ik zoveel mooie reacties zou krijgen van mensen die werkelijk iets aan mijn blog hebben of hebben gehad.

Dat had ik niet durven hopen. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.

Maar vanaf vandaag wil ik er even af. En ik weet nog niet zo goed hoe lang dat even duurt. Ik weet ook niet zeker of ik hier terugkom. Ik weet niet meer of bloggen is wat ik wil.

Ik weet dat ik wil schrijven. Er zit een boek in mijn hoofd, in mijn hart, in mijn buik. En het wil er uit. Daar wil ik tijd voor maken. Niet alleen tijd zoals we die met de klok meten, maar ook tijd van aandacht, tijd van leven, tijd van voelen. En dat is dezelfde tijd waarin ik nu vaak enkele dagen een blog-idee met mij meedraag. De tijd waarin ik nu zo vaak, op de achtergrond van mijn bezigheden, een plan bedenk waarover ik hier wil schrijven. Die tijd wil ik voor dat boek gebruiken. Die leegte heb ik nodig, die moet ik nu maken.

Nog twee dingen.

1. Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken. Van het prille begin, op vrijdagvisiedag, tot hier met zoveel meer mensen, waren jullie er om mij te lezen. Om te supporteren. Om feedback te geven. Dat heeft mij meer gebracht dan je kan vermoeden. Ik werd door deze blog en zijn lezers steeds meer mijzelf. Ik kwam steeds meer thuis in mijn eigen leven. Dankjewel.

2. Ik wil mij mogen bedenken. Ik wil op mijn stappen terugkeren als blijkt dat ik het bloggen te hard mis. Als mijn hoofd vol nieuwe inzichten zit, als ik dringend mijn gedacht wil delen, als mijn huisgenoten kierewiet worden van mijn verhalen. Dan wil ik hier weer binnenlopen, met inspiratie en vier vingers op het toetsenbord. Dan pak ik de draad weer op. En mocht u dan ook goesting hebben om opnieuw op bezoek te komen: welkom.