Al veertig dagen zonder nieuw!

Heb ik echt al 40 dagen niets nieuws gekocht? Ik heb dus echt werkelijk al 40 dagen niets nieuws gekocht. (op 28 november ging ik de uitdaging '365 dagen zonder nieuw' aan, lees hier meer)

Hoe dat er dan uitzag, zo in de afgelopen feestmaand?

1. Er zijn leuke cadeaus genoeg te vinden. Sinterklaas gaf mijn kinderen tweedehands speelgoed: een game-console, een smartphone. Tweedehands misschien maar daarom niet minder cool. Op mijn verjaardag kreeg ik zelf ook wat übercool speelgoed: een vintage platenspeler en een hoop singles. Ouderwets krakende plaatjes draaien is hier sindsdien een favoriete bezigheid.

2. We gaven aan anderen vooral eet- en drinkbare geschenken. Ook bloemen, een bon voor een B&B-overnachting, concerttickets en het hobbelpaard dat al drie generaties wordt doorgegeven, zorgden voor tevreden familie en vrienden. Geen probleem dus om te geven zonder nieuwe spullen te kopen.

3. Er kwam een spontane golf van ambachtelijkheid. Kerstkaartjes maakten we zelf en we knutselden voor elkaar een pakje voor onder de kerstboom. Er werd geen nieuwe jurk gekocht maar een oude hippe jurk-van-mama op maat afgestikt. We maakten zelf bijtspeelgoed voor de hond. Echt, mocht ik het niet hebben meegemaakt, ik zou het niet geloven. Een warme geitewollensokken-gloed omgeeft ons... beware!

4. "365 dagen niets nieuws kopen, en waarom dan wel, en hoe gaat dat dan?" was een gespreksonderwerp op elk feestje. Nog een meevaller: altijd iets om over te praten.

5. Er was uitzonderlijk veel vermijdingsgedrag. Ik ging niet naar de stad, ik ging niet voor de lol in winkels rondlopen. Ik klikte snel websites weg met dingen die ik mooi vind of goed gevonden (zoals hier, en hier, en hier, en hier )

6. Ik gaf mijn geld en mijn tijd aan andere dingen. We gingen schaatsen, bakten wafels, fietsten naar de rommelmarkt en verfden een kamer. En dat voelde minstens zo luxueus.

7. Ik bleek er tegelijk meer en minder last van te hebben dan gedacht. Meer last, want ik moet nu bekennen dat ik kopen ook gebruikte als troost. Als een soort waarderen van mijzelf: ik heb het verdiend, die nieuwe laarsjes of dat nieuwe boek. Confronterend. Maar ook minder last: niet mogen kopen gaf rust. Ik hoefde geen prijzen of producten te vergelijken. En ik heb geen tijd en ergernis verspild aan overvolle winkels en drukke winkelstraten.

 Er zijn twee tragedies in dit leven: het niet krijgen wat je wil, en het wel krijgen. (Oscar Wilde)

Los van deze ervaringen, zijn wat kleine "tweeks" nodig om mijn uitdaging te doen slagen:

- wat met het vervangen van dingen die ik al heb en die kapot gaan? Mijn hoofdkussen is versleten: koop ik een nieuw? Of geloof ik echt dat een hoofdkussen uit de kringwinkel genoeg steun zal geven? Sinds gisteren werkt de stofzuiger alleen nog als ik met mijn voet de knop blijf induwen... wat als straks ook die onhandige manier niet meer werkt?

- en kan ik echt een heel jaar zonder boeken te kopen? De bib heeft een aantal boeken die ik wil lezen (nog) niet in huis: ben ik bereid die dan te moeten missen? Het zal er om spannen...

10636321_1565782393658464_3891533227757319142_n
10636321_1565782393658464_3891533227757319142_n