Waanzinnige Plannen

Ik wil schrijfster worden. Ik wil graag van schrijven mijn beroep maken. Ik wil een boek publiceren. Ik wil steengoed worden in schrijven. Ik wil schrijfster zijn. Ik wil anderen raken met wat ik schrijf, inspireren en ondersteunen. Ik wil er zelf door groeien. Ik wil me verliezen en vinden in het schrijven. Ik wil dat schrijven mijn kunst en mijn ambacht wordt. "Maaike, wees eerlijk, maar breng niemand in verlegenheid. Maaike, klink enthousiast, maar niet als een opschepper. Maaike, wees authentiek, maar zorg dat je niemand kwetst."

Mijn innerlijke censor kan er wel weg mee: "Wie denk je wel dat je bent, dat je zomaar durft geloven dat je kan schrijven? Dat je zomaar denkt dat je kan leren schrijven? Wat een lef! Ben je vergeten dat schrijven voorbehouden is aan de genieën, aan de bijzonderen, de uitverkorenen? Weet je dan niet dat je al veel te oud bent om nog te starten? Besef je wel dat je met schrijven nooit je brood kan verdienen?"

Dinsdagavond zat ik in een propvolle Hilversumse huiskamer, gevuld met veel sofa's en stoelen maar vooral met vijfentwintig vrouwen. Vooraan stond de enige man: Marcel Van Driel met zijn lezing over Waanzinnige Plannen.

Kenmerk nummer 1 van zo'n Waanzinnig Plan: anderen vinden het misschien wel haalbaar en niet van de pot gerukt, maar jijzelf vindt het niet te overzien en retespannend (u leest het, ik dompelde mij onder in het lokale taalgebruik). Check: daar voldoet mijn droom alleszins aan.

En nee, ik kan het nu nog niet, mijn innerlijke criticus heeft gelijk. Maar ik ken mensen die het wel doen en hebben gedaan. Mijn plan is dus helemaal niet zo raar: er bestaan wel degelijk mensen met 'schrijver' op hun visitekaartje. Ik ken er zelfs persoonlijk, van die mensen met hun naam op een boekomslag. Dat blijkt voor veel Waanzinnige Plannen zo te zijn: de meeste zijn gewoon mogelijk. Zijn al eens gedaan. Lijken dus vooral voor de planner zelf zo onbereikbaar.

Maar hoe onderscheid je een Waanzinnig Plan van een project dat je zal leegzuigen of doen opbranden? Zo dus: je visualiseert dat het mislukt. Je stelt je voor dat je plan niet slaagt. Zal je dan genoten hebben van de weg ernaar toe? Zal je plezier hebben aan het scheppen en verwezenlijken van jouw plan? Zal je hoedanook blij zijn dat je het ben aangegaan, ook als het resultaat waarvan je droomt uitblijft? Check. Ik wel. Of het nu wat wordt of niet, of er nu lezers en uitgevers komen of niet. Ik wil dit toch achterna. Ik schrijf ook als u niet leest.

Met de nodige bravoure en een handvol krachtige statements gaf Marcel Van Driel ons die avond mee wat hij in zijn boek uitgebreid beschrijft. Hoe maak je een Waanzinnig Plan werkelijkheid? Van urgentie en schaarste creëren (de deadline), tot omgekeerd ontwerpen (begin bij je eindresultaat en ontwerp je stappen van achter naar voor) tot het delen van je plan met mogelijke ondersteuners. Check dat laatste. Bij deze is het mijne nog eens de wereld in.

Wat is jouw Waanzinnige Plan?