Waarderend Omkijken

15-jarig meisje hielp spontaan een onbekende 78-jarige vrouw de trappen op in het station Gent Sint-Pieters. Bibliotheekbezoek bij achtjarigen verdubbeld in de laatste vijf jaar.

Kledingverkoop en electronica sales storten in. Dit is de generatie die voor ervaringen gaat in plaats van voor materie.

2015 is nog maar drie dagen ver en er zijn al meer dan 600 kinderen geboren in ons land. Kraamklinieken melden massale toename trotse ouders.

Trucker van zorgvuldig vermeden ongeval bekend: "ik ben steeds voorzichtiger op de weg".

Eergisteren, op de overgang van oud naar nieuw, klonk hier ten huize een diepe zucht. Laat 2014 maar snel voorbij zijn. Laat 2015 rust brengen, en lichtheid.

We hadden teveel veranderingen het afgelopen jaar. Teveel verlies, teveel zwaarte. En zo bij het keren van de dagen vergaten we daarmee alle goede dingen die er ook zijn geweest. Onze heerlijke zomertuin, met alle feestjes en vrienden rond het kampvuur. De mooie reizen die we maakten. Het prachtige altijd-lachende meisje dat geboren werd en dat door ons allemaal zo wordt gekoesterd. De tijd die we samen doorbrachten met lachen, spelen, genieten, praten, mijmeren.

Zonde dat klein geluk, zelfs wanneer het in de meerderheid is, zo uit de zon wordt gezet door de donkere kanten. Als de boze krantenkoppen het goede alledaagse nieuws overschaduwen.

Daarom wil ik Waarderend Omkijken: zoeken naar de ervaringen waar ik dankbaar voor ben. Omdat Waarderend Onderzoek (Appreciative Inquiry, hier meer) ons laat zien dat we meer kunnen leren van wat goed gaat, dan van wat moeilijk loopt. Met die blik als gids ga ik op zoek naar de krachtigste momenten van het afgelopen jaar.

IMG_21131-e1420297327442.jpg

En ik stuit ook op die plekken waar kracht juist zijn oorsprong had in wat zwaar te verteren was. De samenhorigheid rond dat sterven. De vele zorg en steun bij het verhuizen. Het vanzelfsprekende gemak waarmee familie en vrienden elkaar vrij lieten in hun keuzes, en zelfs een waarderende nieuwsgierigheid toonden.

Want als ik het beste van wat al bestaat kan onderzoeken, kan ik dat verbinden met mijn verbeelding van wat zou kunnen zijn. Inzicht krijgen in wat goed loopt, in waar je goed in bent, in wat werkt; is leuk. Maar het wordt pas spannend als je dat inzicht gaat gebruiken om datgene waar te maken wat voor jou belangrijk is. Het kernpunt van waarderend werken.

Dus voor ik goede voornemens maak voor het volgende jaar, wil ik zoeken naar het grote en kleine geluk van het afgelopen jaar. Wil ik herinneren, vertellen, na-genieten. Zodat voeling met dat vermogen, mij vooruit kan leiden naar wat komt. Niet: in 2015 wil ik geen tegenslag. Wel: in 2015 wil ik bij tegenslag minstens evenveel verbondenheid, troost en zorg geven en ontmoeten.

Philip Zimbardo (hier op TED), een kwieke zeventiger, toont dat ons leven verbetert als we vooral beslissingen nemen vanuit een ‘positieve gerichtheid op het verleden’. We zouden er de helft van ons tijdsbesef mee moeten vullen: met die goede herinneringen en die dankbaarheid voor wat het leven bracht. De andere helft delen we in twee: een kwart  ‘genieten van het huidige moment’ en een kwart ‘doelen in de toekomst’. De ideale cocktail, santé, op 2015!

37-jarige vrouw onbestuurbaar verklaard. Maaike gaat "steeds de magie achterna"