Waarderende gesprekken met je team (en: waarom september het nieuwe januari is)

 
Kopie van Ontwerp zonder titel (20).png
 

Waarom kom jij graag werken bij ons?

Waar ben je trots op: op welke gebeurtenis in het afgelopen werkjaar kijk je fier terug?

Welke ervaring in je werk zou je graag vaker of bewuster meemaken?

Wat is gelukt, waarvan je dacht dat het onmogelijk was?

Wat stemt je dankbaar in het werk dat wij doen?

Wat is het beste advies dat jij dit jaar hebt gekregen?

Een waarderend leerproces start altijd met Verwonderen.

Zoeken naar de positieve elementen, de positieve uitzondering misschien, de kiemen van 'waar we meer van willen'.

Altijd

eerst

waarderend omkijken.

En omdat september het nieuwe januari is (de geur van nieuwe boeken, stiftjes, geslepen potloden, lege schriften: zalig!), alle teamleden terug zijn uit vakantie, en de eerste vergaderingen weer beginnen, is dit mijn toptip voor een bevlogen start: maak tijd voor een waarderend gesprek.

In tweetallen misschien, of tijdens een wandeling in trio's. Eerst met aandacht luisteren en daarna met de groep delen. De vragen hierboven zijn alvast een goed begin.

Zeker als je dat waarderend gesprek afsluit met een gemeenschappelijk Verbeeld-moment: hoe zou het eruitzien als we deze successen vaker kunnen ervaren? Hoe zou het zijn als we het komende werkjaar méér van die krachtige ervaringen hebben? Hoe ziet dat er dan concreet uit: wat gebeurt er, wie is betrokken, welke effecten zien we dan?

Want als je je blik richt op wat goed werkt én dat combineert met waar je naartoe wil - dan ontstaat verandering door die gesprekken op zich.

Dan heb je geen 'droge' oplossing bedacht voor je verander-wens - waar motivatie voor nodig is en je je best voor moet doen. Integendeel, dan ontdek je oplossingen en manieren die bij jou passen, die je al goed kan, of al een beetje kan. Die je in andere situaties heel goed kan meenemen.

Gewoon door te zoeken naar de ervaringen waar je dankbaar voor bent, en trots op bent. Omdat je meer kan leren van wat goed gaat, dan van wat moeilijk loopt.

Tenminste, en ik klop nog even op dezelfde hamer, als je die gerichtheid op wat al goed werkt combineert met het creëren van een belangrijke urgente toekomstdroom. Inzicht krijgen in wat goed loopt, in waar je goed in bent en in wat werkt: dat is leuk. Maar het wordt pas spannend als je dat inzicht gaat gebruiken om waar te maken wat voor jou belangrijk is. En dat is het kernpunt van waarderend werken.

Zo ziet het verschil eruit, van links de waarderende benadering, en rechts het klassieke perspectief:

waarderendleren.jpg

Nog even de stappen van de waarderende benadering mooi op een rij - in het kader van de herwaarderende herhaling:

1. Verwonderen. Je start altijd bij kracht: eerst kijken waar nu al kiemen aanwezig zijn van de gewenste verandering. Waar zit energie, hoe ziet floreren eruit voor jou, wanneer gaat het soms al wel zoals je zou willen? Omdat alles altijd ook soms goed gaat.

2. Verbeelden. Het samen onderzoeken van de kracht in bestaande ervaringen, combineer je met het opbouwen van een gewenst toekomstbeeld. Hoe zou het zijn om die kracht vaker te ervaren? Hoe ziet dat er dan 'in het echt' uit? Ik geloof dat verandering ontstaat door deze gesprekken, door deze blik op 'waar we meer van willen' en door dit ontwerpen van de gedurfde en verlangde toekomst.

3. Vormgeven. Daarna ga je ontwerpen en experimenten ontwikkelen. Brainstormen. Plannetjes maken. Duizend-en-één ideeën, tips en manieren verzamelen om dichter bij je Groot Harig Doel te komen. Vanuit het weten dat "al wat je nodig hebt, er al is" - ga je op zoek naar kleine stapjes die energie geven en die verbindend werken.

4. Verwezenlijken. In de waarderende benadering bouw je de brug terwijl je er op loopt. Want als je in beweging komt, ontstaat de weg vanzelf. Uitproberen, experimenteren, oefenen - en opnieuw evalueren - tweeken en testen.

5. Vieren. Niet om je proces af te sluiten, maar om de motivatie te houden en de quick wins zichtbaar te maken, is het belangrijk om je vooruitgang te zien én die te benoemen. Delen wat lukt, feesten als kleine doelen zijn behaald, jezelf en anderen aanmoedigen door je proces in de kijker te zetten. Trakteren! Stoefen! Pronken! Klinken!

Ik deed alvast, met mijn kersverse vriendilega Sofie (ja, klik op deze link: dan zie je een belangrijke stap - ik heb een compagnonne! Een meepositivoloogtrekster!), een sessie Waarderend Omkijken.

Want

il faut reculer pour mieux sauter.

(voor de Francofoben, dat betekent zoveel als: om verder te springen moet je eerst achteruit durven gaan)


—— Dit was de inhoud van mijn Portie Positieve Psychologie: die gewoonlijk niét op deze blog verschijnt, maar wél tweewekelijks in je inbox wordt geleverd. Nog niet geabonneerd? Laat er geen gras over groeien: schrijf je nu in voor meer Positivologie! ——